نوزده سال است که در یک چنین مناسبتى، ملت ایران زمان و مکان را مظهر عشق و ارادت به امام بزرگوار قرار میدهد. اکثر ملت ما جوانانى هستند که دوران زندگى پربار امام بزرگوار را درک نکرده‏اند؛ یا متولد بعد از وفات آن بزرگوار هستند یا در دوران ده ساله‏ى حیات مبارک امام بزرگوار، پسر بچه‏ها و دختر بچه‏هاى خردسالى بودند؛ اما همین جوانهاى مؤمن و نورانى در سرتاسر کشور آنچنان به امام و یاد او و نام او عشق میورزند که گوئى از همصحبتى با امام برخوردار بوده‏اند. همانطورى که در دعاى سمات میخوانیم: «و امنّا به و لم نره صدقا و عدلا»؛ ایمان خالصانه و پاک بدون اینکه دوران حیات آن بزرگوار و صحبت آن بزرگوار را درک کرده باشند؛ مخصوص ملت ما هم نیست. در بسیارى از مناطق جهان و کشورهاى مسلمان، همین احساس درباره‏ى امام بزرگوار ما وجود دارد. این ناشى از دو عامل بزرگ است: یکى عظمت امام و ابعاد گوناگون شخصیت او که یک شخصیت استثنائى در دوران معاصر، بلکه در دورانهاى نزدیک به ماست. یکى هم به خاطر عظمت این انقلاب است. عظمت کارى که امام بزرگوار با ایمان خود، با تدبیر خود، با اراده و عزم راسخ خود در این برهه‏ى از زمان انجام دادند برپا کردن انقلاب اسلامى و تشکیل نظام جمهورى اسلامى است. عظمت این انقلاب هم حاکى از عظمت امام بزرگوار ماست. این انقلاب یک معجزه‏ى الهى بود.

در حالیکه دشمنان اسلام و دشمنان امت اسلامى صد سال - تقریباً - علیه اسلام و علیه روحانیت تبلیغ کردند و تلاش کردند و در حالى که پنجاه سال یک رژیم وابسته‏اى در این کشور منافع ملت ایران را در مقابل دشمنان و بیگانگان قربانى کرد و کشور را به طور کامل وابسته‏ى به اجانب قرار داد - رژیم پهلوى - امام بزرگوار با پرچم اسلام، با پرچم ضدیت با سلطه و سلطه‏گرائى در این کشور قیام کرد و این کار بزرگ را به ثمر رساند. انقلاب اسلامى با همه‏ى انقلابهاى دیگر متفاوت است؛ نه یک انقلاب صرفاً معنوى و فرهنگى است، نه یک انقلاب صرفاً اقتصادى است، نه یک انقلاب صرفاً سیاسى است؛ یک انقلاب همه‏جانبه است. مثل خودِ اسلام است. همانطورى که اسلام ابعاد معنوى و اخلاقى دارد، ابعاد الهى دارد، در عین حال ناظر به زندگى مردم است؛ بعد اقتصادى، بعد سیاسى، بعد اجتماعى در اسلام وجود دارد؛ انقلاب اسلامى هم داراى ابعاد مختلف بود و راز ماندگارى انقلاب اسلامى و روزبه‏روز زنده‏تر شدن این انقلاب در سطح منطقه و جهان، همین ابعاد گوناگون آن است که با نیازهاى بشر متوازن و همراه است.

امام با سخنان خود، با رفتار خود یک هدایت مستمرى را براى امت خود - براى ما مردم - به جاى گذاشته است. یعنى دست امام، انگشت اشاره‏ى امام در همه‏ى پیچ و خمهاى زندگى ما را راهنمائى میکند و یکى از قویترین و بهترین مواریث معنوى امام، همین وصیتنامه‏ى اوست. جا دارد در برهه‏هاى مختلف، مردم، مسئولان گوناگون، جوانها این وصیتنامه را بازخوانى کنند؛ در این تدبر کنند.

نکته‏ى اول این است که امام در وصیتنامه‏شان تأکید میکنند که این انقلاب یک انقلاب الهى است و پایه‏ى اصلى آن مردمند؛ یعنى این انقلاب متعلق به مردم است. معناى این حرف این است که هیچ کس،هیچ قشرى،هیچ فردى،هیچ طبقه‏اى نمیتواند و نباید ادعاى مالکیت این انقلاب را بکند؛ خود را مالک بداند، دیگران را مستأجر این انقلاب بداند. اگر قرار بود کسى خود را نسبت به این انقلاب مالک و صاحب بداند، از همه مناسبتر و شایسته‏تر، خودِ امام بود که انقلاب بر محور عزم و اراده و شخصیت او به وجود آمد؛ ولى امام خود را هیچکاره و خدا را همه‏کاره میداند. این در بیانات امام موج میزند و در وصیتنامه به آن تأکید و تصریح شده است. پس صاحب این انقلاب مردمند. وظیفه‏اى بر دوش همگان سنگینى میکند و آن حفظ این امانت بزرگ الهى است. مردم باید خودشان را حافظ این انقلاب بدانند. انقلاب هویتش، معنایش به شعارهاى انقلاب است؛ به جهت گیریهاى انقلاب است؛ به ارزشها و مبانى انقلاب است. همیشه  بوده‏اند، امروز هم هستند، در آینده هم خواهند بود کسانى که بخواهند به بهانه‏ى اینکه اوضاع جهانعوض شده است، شعارهاى انقلاب را تغییر بدهند یا شعار دینى - بُعد دینى - را از انقلاب جدا کنند یا بُعد عدالت اجتماعى را از انقلاب جدا کنند یا بُعد سلطه‏ستیزى و بیگانه‏ستیزى را از انقلاب جدا کنند یا بُعد ضد استبداد بودن را از انقلاب جدا کنند. انگیزه‏هاى مختلف، به بهانه‏هاى مختلف همیشه ممکن است وارد میدان شوند، براى اینکه شعارهاى انقلاب و هدفهاى انقلاب را تغییر دهند. مردم باید هوشیار باشند؛ بدانند. این انقلاب با شعارهاى خود زنده است. اصلى‏ترین شعارهائى که در این انقلاب بر روى پرچم انقلاب نوشته شده است، شعار اسلامى بودن است؛ پایبند بودن به مبانى دین و اصول و قواعد دینى است؛ سلطه‏ستیزى است؛ ستیزه‏ى با استکبار است؛ دفاع از مظلومان عالم است، آن هم دفاع صریح و صادقانه‏ى از همه‏ى مظلومان.

از جمله‏ى برترین شعارهاى این انقلاب، تعلق این انقلاب به عموم مردم است؛ هیچ قشرى، هیچ طبقه‏اى، در نسبت به انقلاب بر دیگران ترجیحى ندارد. جوانهاى امروز هم مثل جوانهاى دوران دفاع مقدس صاحبان انقلابند. نمی شود گفت آن کسانى که انقلاب را به وجود آوردند یا در زمان انقلاب در به وجود آوردن آن سهیم بودند، آنها بیشتر با انقلاب نسبت دارند؛ نه، کسانى بودند که در اصل پیدایش انقلاب حضورى نداشتند، اما در دفاع مقدس جان خود را کف دست گرفتند و به میدان آمدند؛ آنها هم به همان اندازه با انقلاب نسبت دارند. در طول این سالهاى متمادىِ بیست ساله‏ى بعد از پایان دفاع مقدس، جوانانى به صحنه آمده‏اند که با شعور خود، با شور فوق‏العاده‏ى خود، با علاقه‏مندیهاى خود، با انگیزه‏هاى الهى خود، با تلاش علمى خود، با تلاش اجتماعى و سیاسى خود، بقاء این انقلاب و نشاط این انقلاب را تضمین کرده‏اند؛ آنها هم فرزندان انقلابند؛ آنها هم مالکان انقلابند؛ نسبت آنها با انقلاب، مثل نسبت کسانى است که در صدر انقلاب حضور داشته‏اند؛ در آینده هم همین‏جور خواهد بود. طبقه‏ى جوان، نسلهاى پى‏درپى - همه - نسبت واحدى با انقلاب دارند؛ همه سهیم در انقلابند و همه سهیم در تکلیف حفظ امانت این انقلابند.

جوانهاى امروز ما، جوانهاى نسل معاصر ما و جوانهائى که در آینده خواهند آمد، بدانند راه انقلاب، راهى است که احتیاج دارد به عزم، به ایمان، به ثبات قدم. بعضى این ثبات قدم را دارند، بعضى در بین راه برمیگردند؛ البته اینها به ضرر خودشان عمل میکنند؛ «فمن نکث فانّما ینکث على نفسه». آن کسانى که از راه انقلاب برگردند، مثل کسانى هستند که در تابستان روزه گرفته‏اند و تا اواخر روز، روزه را حفظ میکنند، اما یک ساعت به غروب، دو ساعت به غروب طاقتشان تمام میشود؛ افطار میکنند. این مثل همان کسى است که از اولِ روز، روزه نگرفته است. باطل کردن روزه در هر زمانى از ساعات روز باشد، ابطال روزه است. در راه انقلاب اگر ثبات قدم وجود نداشت، اگر پیوستگى حرکت وجود نداشت، انسان رابطه‏اش با انقلاب قطع میشود. این بى‏وفائى به انقلاب است. همیشه بودند کسانى که به انقلاب بى‏وفائى کردند، به انقلاب دلبستگى خود را کم کردند، به انقلاب پشت کردند. وصیت امام این است که جوان ما، مردم ما، نسلهاى گوناگون ما، با چشم واقع‏بینانه نگاه کنند. اصل، انقلاب است؛ اشخاص، اصل نیستند. انقلابى بودن به حفظ رابطه‏ى خود و عمل خود و پیوستگى خود با انقلاب است. این نکته‏ى اول.

نکته‏ى بعدى این است که امام در وصیت‏نامه اعلام میکند که این انقلاب گسترش خواهد یافت؛ دست استعمارگران را از جهان اسلام کوتاه خواهد کرد. این پیشگوئى امام بزرگوار است. امروز به صحنه که نگاه میکنیم، مى‏بینیم این اتفاق افتاده است. گسترش انقلاب از نظر امام از راه ایجاد فتنه در کشورها نیست، از راه لشگرکشى نیست، از راه گسترش تروریزم نیست - برخلاف برخى از انقلابهاى دیگر - گسترش انقلاب در میان ملتها از راه الگوسازى نظام جمهورى اسلامى‏است. یعنى ملت ایران نظام جمهورى اسلامى را به حدى و مرتبه‏اى برسانند که وقتى ملتهاى دیگر به این الگو نگاه میکنند، شوق پیدا کنند و آن راه را دنبال کنند؛ از راه ترویج معارف اسلامى و از راه صراحت در دفاع از طبقات مظلومِ دنیاى اسلام و ملتهاى مظلومى که در دنیاى اسلام پامال ظلم استکبار شده‏اند. این گسترش نظام اسلامى است که اتفاق افتاد.

امروز ملتهاى جهان به ملت ایران نگاه میکنند، از ملت ایران نیرو میگیرند، انگیزه میگیرند، انرژى میگیرند. امروز شعارهاى ضد استکبارى ملت ایران در همه‏ى دنیاى اسلام گسترش پیدا کرده است. امروز شما به هر کشورى از کشورهاى اسلامى که حرکت کنید، با هرگونه رژیمى، با هرگونه دستگاه حاکمه‏اى، مى‏بینید ملتهاى آنها به شعارهاى شما، به انگیزه‏ها و آرمانهائى که شما ترسیم کردید، با چشم عزت و احترام نگاه میکنند؛ شعار ضدیت با ظلم، ضدیت با سلطه، دفاع از مظلومان، دفاع از ملت فلسطین، دشمنى با شبکه‏ى اختاپوسى صهیونیسم. این دل ملتهاى مسلمان است؛ این گسترش انقلاب اسلامى است. حتّى شما مى‏بینید این شعار انرژى هسته‏اىِ ملت ایران - اینى که ملت ایران در مقابل فشار دشمنان ایستادگى به خرج داد و حق خود را مطالبه کرد - امروز در دنیاى اسلام آنچنان منعکس شده که سخنگویانِ کشورهاى اسلامى و عربى اعلام میکنند که خواستِ انرژى هسته‏اى به خواستِ عمومى ملتهاى عرب تبدیل شده است.

دشمنان و دوستان ملت ایران اعتراف میکنند که گسترشى که امام پیش‏بینى میکرد براى انقلاب، امروز تحقق پیدا کرده است؛ از جمله‏ى آنها مسئله‏ى آرمان فلسطین است. ملتها دلشان مانند ملت ایران براى ملت فلسطین میتپد؛ ملتها مثل ملت ایران رژیم اسرائیل را یک رژیم جعلى و تحمیلى در منطقه میدانند. البته دولتها با ملتها همراه نیستند و متأسفانه آن چیزى که اسرائیل را تقویت کرده است، همین است. رژیم صهیونیستى از درون خود نیروئى ندارد، قدرتى ندارد، توانائى ایستادن روى پاى خود را ندارد. امروز دو عامل رژیم صهیونیستى را سرِ پا نگه داشته است: یکى حمایت بى‏قید و شرط وقیحانه‏ى آمریکا از این رژیم منحط؛ و دیگرى حمایت نکردن دولتهاى عربى و اسلامى از مردم فلسطین. متأسفانه بسیارى از حکومتها و دولتهاى مسلمان، امروز آنچنان که باید به وظیفه‏ى خود در قبال فلسطین عمل نمیکنند و با ملتهایشان همصدا نیستند. اگر آنها هم با ملتهاى خود همصدا شوند و از ملت مظلوم فلسطین دفاع کنند، وضعیت در منطقه بکلى تغییر خواهد کرد. این خواست عمومى ملتهاست و این همان گسترشى است که امام بزرگوار ما خبر داده بود.

نکته‏ى سوم که در وصیت‏نامه‏ى امام بارز است و در بیانات امام در طول این ده سالِ حیات پربرکتش منتشر و گسترده است و براى ملت و جوانان ما اهمیت دارد، این است که انقلاب اسلامى کمک به پیشرفت ملت است؛ انقلاب اسلامى کمک به خلاقیت و نوآورى ملت است؛ درست نقطه‏ى مقابل آنچه که سالهاى متمادى دشمنان اسلام تبلیغ میکردند. دشمنان اسلام اینجور وانمود میکردند که دیندارى با پیشرفت منافات دارد؛ با هم سازگار نیست. اگر ملتى بخواهد پیشرفت پیدا کند، باید از دین دست بکشد، باید برود به دامن غرب و خود را سر تا پا به رنگ غربى در بیاورد تا بتواند پیشرفت کند. این را به عنوان یک باور در طول ده‏ها سال به ملت ایران تلقین کرده بودند. امام بزرگوار ما از اول انقلاب تا روز آخر و در وصیت‏نامه‏ى خود تأکید میکند که روح انقلابى، روح حرکت به جلو است، روح پیشرفت است، روح ابتکار و نوآورى است و این در واقعیت ملت ایران هم تحقق پیدا کرد.

امروز ملت ایران خود را باور دارد؛ در میدان علم وارد می شود، در میدان سیاست وارد می شود، در هر میدانى که ملت ایران بجد وارد می شود، در صفوف مقدم ملتها قرار می گیرد. وضع امروز ملت ما در نوآوریهاى علمى، در قدرت سیاسى، در عزت بین‏المللى، با دوران قبل از انقلاب قابل مقایسه نیست؛ این ملت بیدار شده است، زنده شده است؛ این به خاطر انقلاب است. این روح انقلابى، هر چه در ملت زنده‏تر و پویاتر باشد، روح نوآورى و ابتکار و خلاقیت زنده‏تر خواهد بود؛ همچنانى که خود انقلاب هم یک نوآورى بزرگ بود. امام با انقلاب اسلامى و با تشکیل جمهورى اسلامى راهِ میانه‏ى عقب‏ماندگى و غرب‏زدگى را ترسیم کرد. ملتها تصور می کردند یا باید عقب‏مانده بمانند یا باید غرب‏زده شوند؛ امام نشان دادند که نه، یک راه مستقیم، یک صراط مستقیم وجود دارد که انسان اسیر غرب هم نشود، غرب‏زده هم نشود؛ اما راهِ ترقى و پیشرفت و تعالى را طى کند؛ ملت ایران این راه را طى کرده است. جوانهاى عزیز! براى پیشرفت و تعالى کشورتان، هر چه میتوانید به این صراط مستقیم تمسک کنید. با اتکاء به خداى متعال و اعتقاد به نیروى درونى خود میتوانید همه‏ى موانع را از سر راه بردارید.

یکى از عللِ دشمنىِ استکبار و توطئه‏هاى جهانى با ملت ایران در قضیه‏ى انرژى هسته‏اى و قضایاى مشابه همین است. شما مى‏بینید در همان حالى که آمریکائیها پیشقراولند و بعضى از اروپائیها هم دنباله‏روِ آمریکا در ضدیتِ با دستیابىِ ملت ایران به انرژى هسته‏اى و تلاش میکنند و تهدید میکنند و الفاظ درشت به کار میبرند، میروند با کشورهاى دیگرى که از لحاظ علمى و صنعتى بمراتب عقب‏مانده‏تر هستند و بسیار با ملت ایران فاصله دارند، قرارداد انرژى هسته‏اى میبندند! معناى این حرف چیست؟ معنایش این است که اگر انرژى هسته‏اى موجب وابستگى بیشتر یک ملت به خودشان شود، آن را براى آن ملت مجاز میدانند. آنها با آن انرژى هسته‏اى مخالفند که یک ملت با ابتکار خود، به دست خود، بدون نیاز به آنها، با استقلال کامل به دست آورده است. جوانان عزیز ما، ملت بزرگ ما، این امتیاز را پیدا کرده‏اند که به این رتبه‏ى علمى و صنعتى پیشرفته با اتکاء به نیروى خود رسیدند؛ وابستگى ایجاد نکردند، بلکه این ضدِ وابستگى است. همین انرژى هسته‏اى براى دیگر ملتها که دولتهاى مستکبر به آنها میدهند، موجب وابستگى است؛ اما براى ملت ایران که خود از درون میجوشد، ابتکار میکند، نوآورى میکند، خودش خلاقیت و تولید میکند، موجب قطعِ وابستگى است. استکبار جهانى و دشمنان ملت ایران، با این دشمنند.

نکته‏ى دیگرى در وصیت‏نامه‏ى امام (رضوان اللَّه علیه) وجود دارد که بسیار مهم است و آن توجه به جنگ سرد و عملیات روانى دشمن است. دشمن آن‏وقتى که در میدان، در صحنه‏ى عمل نتواند کارى از پیش ببرد، دست به جنگ روانى میزند؛ براى مأیوس کردن، براى ناامید کردن، براى خالى کردن دل ملتها. با جنگ روانى و با تهدید سعى میکنند ملتهاى مقابلشان میدان را خالى کنند. این معنایش این است که در میدان عملى قدرت مقاومت در مقابل این ملت را نداشته‏اند. این جنگ روانى از اولین روزهاى انقلاب تا امروز که سى سال میگذرد، همچنان ادامه دارد. گاهى میگفتند این انقلاب تا دو ماه دیگر بیشتر نمیماند، گاهى میگفتند تا دو سال دیگر بیشتر نمیماند. امروز سى سال است که این انقلاب با قدرت تمام به پیش رفته است و روزبه‏روز ملت ایران را منسجم‏تر، پرامیدتر، پرانرژى‏تر کرده است.

امروز جنگ سرد و جنگ روانى را با شکلهاى مختلفى انجام میدهند. می خواهند به ملت ایران و به جوان ایرانى بباورانند که شما نمیتوانید بدون ارتباط و اتصال با قدرتهاى سلطه‏گر به جائى برسید. این خطر بزرگى است که امام به آن توجه داده‏اند. آنها پیشرفتهاى عظیم ملت را انکار میکنند. انقلاب در طول این سى سال از موانع بسیارى گذشته است - در تاریخ انقلابها که انسان نگاه میکند، این همه موانع در راه یک ملت و یک انقلاب بسیار بندرت دیده میشود و انقلابها معمولاً پشت این موانع میمانند و خود را تسلیم دشمن میکنند - و با این همه تهدید، با تحریم، با انواع و اقسام دشمنیها و حیله‏ها و کارشکنیها توانسته است پیش برود، قله‏ها را فتح کند؛ همچنان چشم به قله‏هاى بالاترى دارد و همچنان با قدرت پیش میرود. می خواهند این انگیزه را از ملت ایران بگیرند. من به جوانان عزیزمان؛ جوانان دانشگاهى، جوانان حوزوى، جوانان فعال در صحنه‏ى صنعت یا کشاورزى یا علم یا هنر عرض میکنم: شما در نیمه‏ى راه هستید و آنچه از راه گذرانیده‏اید، با مشکلات بسیار بزرگى مواجه بوده است؛ اما توانسته‏اید. آن نیمه‏ى دیگر راه و آن بخش باقیمانده‏ى راه را - که دشمن میخواهد نگذارد شما آن نیمه‏ى اصلى، نیمه‏ى آخر را طى کنید و به قله‏ها برسید - با عزم راسخ میتوانید دنبال کنید. شما میتوانید؛ همچنانیکه ثابت کرده‏اید که میتوانید.

امروز ملت ایران با عزت و صلابت در مقابل مستکبرین ایستاده است و آنها کارى نتوانسته‏اند بکنند. آنچه توانستند، در شرق و در غرب کشور ما تلاش کردند، شاید بتوانند کشور را محاصره کنند. با هوشمندى ملت ایران و با ایمان ملت ایران و انسجام ملت ایران بحمداللَّه کار استکبار - کار دشمنان ملت ایران در شرق و غرب مرزهاى ما - به اقتدارِ هر چه بیشتر جمهورى اسلامى منتهى شد که امروز خودشان هم به آن اعتراف میکنند.

یک نکته‏ى دیگر در وصیتنامه‏ى امام بزرگوار هشدار به جوانهاست در مقابل توطئه هائى که هدف و آماج آن فقط جوانها هستند. جوان یک کشور اگر بخواهد مثل موتور پیش‏برنده‏اى آن ملت را پیش ببرد، احتیاج دارد به اینکه سر حال، بانشاط، تندرست، قوى و دلبسته‏ى به کار و پیشرفت باشد. براى اینکه این روحیه را در جوان ایرانى از بین ببرند، تلاش میکنند با توطئه‏هاى گوناگون؛ با ترویج فساد، با ترویج فحشاء، با ترویج مواد مخدر، با باندهاى هدایت‏شده، جوان ایرانى را منصرف کنند. جوان ایرانى باید بهوش باشد. امروز اگر مسئولین نظام جمهورى اسلامى با مواد مخدر بسختى مبارزه میکنند، این یک جهاد بزرگ، یک حرکت بسیار عمیق در راه پیشرفت ملت ایران است. اینها نمیخواهند جوان ایرانى در کارگاه، در آزمایشگاه، در دانشگاه، در محیط علمى، در محیط کار و تلاش صنعتى و کشاورزى بانشاط باشد. آن جوانى که سرگرم مسائل شهوانى جنسى باشد یا اسیر مواد مخدر باشد، نه حال کار کردن دارد، نه حوصله‏ى فکر کردن دارد، نه نیروى کار کردن دارد، نه ابتکار دارد، نه عزم و اراده‏ى راسخ و لازم را دارد. امروز مبارزه‏ى با توطئه‏هاى سازمان‏یافته براى کشاندن جوان ایرانى به شهوات، به مواد مخدر، به سرگرمیهاى گوناگون جنسى، یک توطئه‏ى بسیار خطرناکى است. مبارزه‏ى با آن در درجه‏ى اول بر عهده‏ى خودِ آحاد ملت، بخصوص جوانهاست. جوانها باید هوشیار باشند. دشمن دانسته است که تقوا و پرهیزگارى جوان ایرانى و دیندارىِ جوان ایرانى به پیشرفت او در میدانهاى مختلف کمک میکند؛ میخواهد این را تضعیف کند. امام هشدار میدهند؛ هم به جوانها، هم به دانشگاهها، هم به حوزه‏هاى علمیه، هم به قاطبه‏ى جوانان کشور که بیدار باشند، هشیار باشند. اغفال جوان و سست کردن جوانها، به معناى عقب نگهداشتن ملت است. همه‏ى ملت باید احساس مسئولیت کنند و مسئولین هم بایستى با جد و جهد در این راه تلاش کنند که جهاد بزرگى است.

یک نکته‏ى اساسى دیگر در وصیتنامه و در بیانات امام، مسئله‏ى مواجهه‏ى با زورگویان عالم است. قدرتهاى سلطه‏گر و زورگوى جهانى البته در طول تاریخ همیشه بوده‏اند، اما با پیشرفت علم و صنعت و با امکانات ارتباطاتى مدرن، این سلطه‏گرى براى آنها آسانتر شده است. لذا مى‏بینید آمریکائیها نسبت به همه‏ى جهان ابراز طمع‏ورزى میکنند و با این بهانه که منافع ما در فلان جا به خطر افتاده است، وارد میشوند. گویا منافع آنها بر منافع همه‏ى دنیا ترجیح دارد؛ بر منافع ملتها ترجیح دارد. خوب، در مقابل این زورگوئى و گردن‏کلفتى و حرف‏نشنوى و حق‏ناشناسى چه جور باید برخورد کرد؟ دو جور برخورد وجود دارد: یک برخورد، تسلیم است؛ یک برخورد، مقاومت است. تسلیم در مقابل زورگویان جهان، زورگو را به زورگوئى تشویق میکند. تسلیم ملتها، تسلیم سیاسیون عالم، تسلیم روشنفکران جوامع مختلف در مقابل زورگوئیهاى استکبار جهانى، مشوق آنها در پیشرفت است؛ مشوق آنها در زورگوئى بیشتر است. براى ملتها یک راه حقیقى بیشتر باقى نمیماند و آن مقاومت است. اگر یک ملتى میخواهد شر زورگوئى زورگویان - و امروز شر آمریکا - را از سر خود کم کند، باید در مقابل زورگوئى آمریکا با قدرت و صلابت تمام بایستد.

امروز شما نگاه کنید به رفتار زمامداران آمریکا - رئیس جمهور و تیم دور و ورش - ببینید چه جورى حرف میزنند. حرف زدنِ آنها مثل حرف زدن آدمهاى روانى است؛ گاهى تهدید میکنند، گاهى دستور ترور میدهند، گاهى تهمت میزنند، گاهى از روى استیصال درخواست کمک میکنند، گاهى ثبات و امنیت یک ملت را آماج خودشان قرار میدهند؛ مثل دیوانه‏ها به این طرف و آن طرف میزنند. رفتار آنها، رفتار سیاستمداران منطقى و عاقل و باتدبیر نیست. البته بخش مهمى از این، انعکاس ناکامیهاى آمریکا در مناطق مختلف است: ناکامى در افغانستان، ناکامى در عراق؛ اینها با وعده‏ى دموکراسى و آزادى و حقوق بشر وارد افغانستان و عراق شدند. امروز بعد از گذشت چند سال، وضعیت این دو کشور جورى است که هیچ ملتى آرزو نمیکند چنین وضعیتى داشته باشد؛ ناامنى، عقب‏افتادگى، فقر، تسلط روزافزون قدرتهاى استکبارى، پنجه انداختن به منافع ملىِ آن کشورها و نادیده گرفتنِ حقوق آن ملتها و البته پشت سرش ناکامىِ کامل در تأمین مقاصدى که اعلام کرده بودند یا مقاصدى که در دل داشتند و اعلام نکرده بودند. این ناکامیها در رفتار سیاستمداران آمریکا منعکس است؛ در اختلافاتشان، در بگومگوهایشان، در تصمیم‏گیریهایشان. این وضع زورگویان عالم است. خوب، در مقابل این زورگوئى چه باید کرد؟ توصیه‏ى امام، ایستادگى است. امروز خوشبختانه، مجموعه‏هاى گوناگون سیاسىِ کشور ما از وفادارى به خط امام دم میزنند؛ این یک پدیده‏ى مبارکى است. در برخى از دوره‏هاى گذشته اینجور نبود. بعضى از جریانهاى سیاسى از رویگردانى از خط امام صریحاً سخن میگفتند! امروز خوشبختانه مجموعه‏هاى سیاسى در کشور ما، همه از گرایش به افکار امام و خط امام حرف میزنند. خیلى خوب، یکى از برجسته‏ترین نقاط خط امام که در وصیت‏نامه و در همه‏ى بیانات امام منعکس است، لزوم ایستادگى قاطع در مقابل طمع‏ورزان و مستکبران است.

این موضع را ملت ایران و همه‏ى مجموعه‏هاى گوناگون و نخبگان کشور که پایبند به امام و وفادار به آراء و افکار امام هستند، باید با قوت تمام حفظ کنند؛ خود امام اینجور بود. امام هیچ وقت به خاطر ملاحظه‏ى زورگویان عالم، از دفاع از مظلومین عالم دست نکشید. امام در طول زمان از مسئله‏ى فلسطین به عنوان یک مسئله‏ى اصلى یاد کرد. امام صریحاً در وصیتنامه و بیانات خود به نداى یا للمسلمین ملتهاى مظلوم اهمیت میدهد؛ دفاع صریح از حقوق مظلومین، دفاع صریح از حقوق ملت فلسطین و هر ملت مظلوم دیگر. این روش امام است؛ این خط امام است؛ این شیوه‏ى امام و این توصیه و وصیت امام است. خوشبختانه این روش را ملت ایران و مسئولین کشور دنبال کردند و سى سال است که در هر میدانى که شما ملت ایران با استکبار آمریکا مواجه شدید، شما پیروز شدید و دشمن شما مغلوب و دچار باخت شد.

البته دشمن آرام نمیماند؛ دشمن به تلاش روانى خود و تلاش سیاسى خود ادامه میدهد. دشمن تهمت میزند. امروز در دنیا، دیگر تهمتهاى آمریکائیها و صهیونیستها به ملت ایران و به جمهورى اسلامى خریدارى ندارد. تهمتِ نقض حقوق بشر، آن هم از ناحیه‏ى کسانى که شدیدترین نقض حقوق بشر را کردند و در ترور مظلومان و در تجاوز به ملتها پست‏ترین مقام را دارند و نمره‏ى آنها سیاه‏ترین نمره‏هاست. اینها ملت ایران و نظام جمهورى اسلامى ایران را متهم میکنند به نقض حقوق بشر! این اهمیتى ندارد. یا درباره‏ى مسئله‏ى هسته‏اى، ملت ایران بارها اعلام کرده است که ما دنبال سلاح هسته‏اى نیستیم؛ این را همه میدانند؛ منطق هم همین را تأیید میکند. امروز امریکائیها وقتى میخواهند درباره‏ى مسئله‏ى هسته‏اى ایران حرف بزنند و موضعگیرى کنند، چون نمیتوانند صریحاً حق ملت را نادیده بگیرند و اعلام کنند که با حق یک ملت مخالفند، براى توجیه حرف خودشان در افکار عمومى دنیا، ایران را متهم میکنند که به دنبال تسلیحات هسته‏اى است. خودشان هم میدانند که دروغ میگویند؛ خودشان هم میدانند که این حرف دروغ است. امروز هیچ ملت عاقلى، هیچ مسئولین عاقلى، به دنبال تسلیحات هسته‏اى نمیروند. و ملت ایران هم از لحاظ مبناى اسلامى و فکرى با اینجور تسلیحات مخالف است، هم از لحاظ تدبیر و عقلانیت مخالف است. تسلیحات هسته‏اى جز هزینه‏ى ایجاد و هزینه‏ى نگهدارى هیچ فایده‏اى ندارد. تسلیحات هسته‏اى براى یک ملت قدرت نمى‏آورد؛ چون قابل اجرا و قابل استفاده نیست. آن کسانى که امروز بمب هسته‏اى دارند، خودشان خوب میدانند که اگر دست از پا خطا کنند و این سلاح هسته‏اى را به کار بیندازند، آنچنان دامن خودشان را خواهد گرفت - همچنانى که یک روز تروریستها را تقویت کردند، دامن خودشان را گرفت - که دیرى نخواهد گذشت که تروریستهاى دنیا به سلاح هسته‏اى دست پیدا کنند و امنیت را از همه‏ى مستکبران عالم و از همه‏ى ملتها بگیرند. میدانند که سلاح هسته‏اى کاربرد ندارد. این را خوب میفهمند؛ اما درعین‏حال ملت ایران را متهم میکنند. نه؛ ملت ایران به دنبال سلاح هسته‏اى نیست؛ به دنبال استفاده‏ى صلح‏آمیز از انرژى هسته‏اى است در مسائل زندگى؛ و این راه را دنبال خواهد کرد و به کورى چشم دشمنان با قدرت تمام به این خواهد رسید.

یاد امام، یادآور عزت ملت ایران و بیدارى ملت ایران است؛ یادآور اسوه شدن و قدوه شدنِ ملت ایران براى همه‏ى امت اسلامى و ملتهاى مستضعف است. یاد امام نیرو بخش است؛ امیدبخش است. این یاد را باید زنده نگه داشت و راه امام و خط امام و انگشت اشاره‏ى امام و نشانه‏هائى را که امام براى پیمودنِ این راه قرار داده است، باید قدر دانست؛ از همه بیشتر جوانها و مسئولین کشور باید به مسئله‏ى توصیه‏هاى امام و وصیتنامه‏ى امام به چشم یک دستورالعمل نگاه کنند.

امروز قواى ثلاثه و مسئولان گوناگون کشور - اعم از نظامى و غیر نظامى و سیاسى و اجتماعى و خدماتى - باید دستورالعمل کار خود را همین وصیتنامه‏ى امام و راهنمائیهاى امام قرار بدهند. عزت ملت ایران، امنیت پایدار ملت ایران، رشد و توسعه‏ى مادى ملت ایران، اعتلاى معنوى و اخلاقى ملت ایران، در گرو عمل کردن به این توصیه‏هاست.

پروردگارا! تو را به ارواح طیبه‏ى شهیدان و ارواح طیبه‏ى امامان بزرگوار سوگند میدهیم ملت ایران را در پیمودن این راه موفق بدار؛ روزبه‏روز عزت ملت ایران را بیشتر کن. پروردگارا! از این اجتماع و از دلهاى ملت ایران و از دل و زبان ما هدایاى معنوى براى روح مطهر امام بزرگوار ما ببر؛ رحمت و مغفرت و فضل خود را بر روح مبارک امام نثار بفرما. پروردگارا! شهیدان که پیشروان این راهند، با اولیائت محشور بگردان. پروردگارا! همه‏ى خدمتگزاران، همه‏ى ایثارگران، همه‏ى تلاشگران این راه حق و حقیقت را مشمول لطف و رحمت و هدایت و دستگیرى خود قرار بده. پروردگارا! قلب مقدس امام زمان را از ما راضى و خشنود کن؛ ما را به معناى حقیقى کلمه سرباز آن بزرگوار قرار بده.